Αρισταίος ο πρώτος μελισσοκόμος

   Γιος του θεού Απόλλωνα και της Νύμφης Κυρήνης (κόρης του βασιλιά των Λαπιθών Υψέα και εγγονή του Θεσσαλού θεού-ποταμού Πηνειού). Μια μέρα που η Κυρήνη κυνηγούσε σε κάποια κοιλάδα του Πηλίου, ο Απόλλωνας την είδε, την ερωτεύθηκε, την άρπαξε επάνω στο χρυσό άρμα του και την πήγε ως την Λιβύη. Καρπός του ερωτά τους ήταν ο Αρισταίος.

Μέλι και κερί ήταν γνωστά από τη Λίθινη Εποχή

   Νέα επιστημονική μελέτη,  στην οποία συμμετέχει και ο καθηγητής προϊστορικής αρχαιολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Κωνσταντίνος Κωτσάκης, τοποθετεί την εφεύρεση της μελισσοκομίας 8.500 έως 9.000 χρόνια πριν από την εποχή μας.

Η μελισσοκομική παράδοση των Μάγια

   Οι Μάγια, Ινδιάνοι της Κεντρικής Αμερικής, πίστευαν ότι οι μέλισσες είχαν τέσσερις κύριες αρετές. Σύνεση, δηλαδή την ικανότητα να κρίνουν ποιες ενέργειες απαιτούνται σε μια δεδομένη στιγμή, Δικαιοσύνη, που σημαίνει ο κάθε ένας, σύμφωνα με τις δυνατότητές του και στον κάθε ένα, σύμφωνα με τις ανάγκες του, Εγκράτεια, ένα είδος εξάσκησης αυτοελέγχου και Ανδρεία, δηλαδή η ικανότητα να αντιμετωπίσουν τον φόβο και την αβεβαιότητα ακόμα και την απειλή.

Οι μέλισσες σε ένα μεσαιωνικό έθιμο κηδείας

   Οι μέλισσες στη μεσαιωνική Ευρώπη έχαιραν μεγάλης εκτίμησης κυρίως λόγω του μελιού τους και του κεριού τους. Χρησιμοποιούσαν το μέλι σαν γλυκαντική ουσία, σαν φάρμακο, αλλά και σαν το κύριο συστατικό για το υδρόμελι –ένα ήπιο αλκοολούχο ποτό που το καταναλώνανε για τις θρεπτικές και επανορθωτικές του ιδιότητες. Το μελισσοκέρι παρείχε την καθαρότερης καύσης πηγή φωτός εκείνη την περίοδο η οποία ήταν πολύ απαραίτητη για τους σκοτεινούς κλειστούς χώρους. Ήταν άγραφος κανόνας τότε να διατηρούν μελίσσια σε μοναστήρια και αρχοντικά, όπου τα φρόντιζαν με ιδιαίτερο σεβασμό και τα θεωρούσαν μέρος της οικογένειας ή της κοινότητας.

Μέλισσες: Πέντε κοσμικά γεγονότα

 

Λεπτομέρεια από ναό του Καρνάκ, Λούξορ, Αίγυπτος.

   Οι άνθρωποι πάντα παρατηρούσαν την ειδική σχέση μεταξύ των μελισσών και του ήλιου. Ακολουθούν πέντε κοσμικές συνδέσεις μεταξύ των μελισσών και του σύμπαντος:

Μέλι Μαινόμενον

Τα όρη Kaçkar στην Τουρκία κοντά στα σύνορα με την Γεωργία είναι ένας παράδεισος αγριολούλουδων όπου τα ροδόδεντρα ευδοκιμούν ιδιαίτερα.

   Ήταν το 401 π.χ. όταν ο Ξενοφώντας και οι δέκα χιλιάδες Έλληνες μισθοφόροι, ύστερα από την ήττα του Κύρου του Νεώτερου από τον αδελφό του Αρταξέρξη ΙΙ στα Κούναξα (κοντά στη σημερινή Βαγδάτη) και μετά από μακρά πεζοπορία προς την Ελλάδα μέσω της Μεσοποταμίας, της Αρμενίας και της Μικράς Ασίας, έφτασαν επιτέλους στα παράλια του Εύξεινου Πόντου.

Αρχαίων Νέκταρ Μελισσών

Ο φτερωτός Αρισταίος, λεπτομέρεια από μελανόμορφο αμφορέα του 540 πΧ.)

Από τους προϊστορικούς χρόνους οι άνθρωποι ήξεραν να παίρνουν το μέλι και να το χρησιμοποιούν στη διατροφή τους. Επί πολλούς αιώνες το μέλι ήταν η μόνη γνωστή γλυκαντική ουσία. Οι Θεοί του Ολύμπου τρέφονταν με νέκταρ και αμβροσία. Ο Ησίοδος και ο Πίνδαρος αναφέρουν ότι ο Αρισταίος, γιος του Απόλλωνα θεού της μουσικής και της αρμονίας, και της Κυρήνης, κόρης του βασιλιά των Λαπιθών Υψέα, ήταν ο εισηγητής της καλλιέργειας των μελισσών, του σταφυλιού και της ελιάς, ο προστάτης των βοσκών και των κυνηγών, θεράποντα της ιατρικής και της μαντικής. 

Το μέλι και οι άγνωστες ιδιότητές του στην Αρχαία Ελλάδα

Μέσα στο τεράστιο και ανεξερεύνητο ΜΕΤΑΛΛΕΙΟ ΧΡΥΣΟΥ της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας, υπάρχει ένα βιβλίο του Αριστοτέλη το οποίο ονομάζεται «ΠΕΡΙ ΘΑΥΜΑΣΙΩΝ ΑΚΟΥΣΜΑΤΩΝ».

Το βιβλίο αυτό, που στις μέρες μας εξακολουθεί να παραμένει προκλητικά άγνωστο, μας επιτρέπει να μεταφερθούμε, όπως αποδεικνύεται τελικά, στην τελείως άγνωστη εποχή της Αρχαίας Ελλάδας και να πληροφορηθούμε για συμβάντα και γεγονότα που ο ίδιος ο Αριστοτέλης τα καταγράφει ως «αξιοθαύμαστα».

Νέες έρευνες δείχνουν πως το μέλι και το κερί ήταν δημοφιλή & χρηστικά από τη Λίθινη Εποχή

 

 Σε σκεύη της Λίθινης Εποχής βρέθηκαν ίχνη κηρήθρας που αποδεικνύουν ότι οι άνθρωποι κατανάλωναν μέλι πριν από 4.000 ως 9.000 χρόνια.

 

 Σύμφωνα με νέα επιστημονική μελέτη, στην οποία συμμετέχει και ο καθηγητής προϊστορικής αρχαιολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Κωνσταντίνος Κωτσάκης, η εφεύρεση της μελισσοκομίας τοποθετείται 8.500 έως 9.000 χρόνια πριν από την εποχή μας.

Η ιστορία του μελιτοεξαγωγέα

  Ο De Hruschka, γνωστός και ως Ταγματάρχης Franz von Hruschka επειδή υπηρέτησε στον αυστριακό στρατό, διατηρούσε μια πετυχημένη εταιρία στη Βενετία, που εξήγαγε μέλισσες και κυψέλες στη Γερμανία. Το 1865 σε ένα μελισσοκομικό συνέδριο στο Μπρνο στην Τσεχία, παρουσίασε τον πρώτο φυ­γόκεντρο μελιτοεξαγωγέα.

Αρχαίες, πήλινες κυψέλες στο Αγαθονήσι

  Κάποτε μια εξαδέλφη μου, έλεγε ότι όταν μεγαλώσει θέλει να γίνει αρχαιολόγος. Ανησυχούσε όμως με το παιδικό μυαλό της, γιατί φοβόταν ότι μέχρι να πετύχει τον στόχο της, θα έχουν ανακαλυφθεί όλα τα μελλοντικά αρχαία ευρήματα. Τελικά, σχεδόν τριάντα χρόνια μετά, διαπρέπει σε έναν άσχετο κλάδο. Η αρχαιολογία,προς διάψευση της, καλά κρατεί και συνεχώς δίνει νέες κι ενδιαφέρουσες αποκαλύψεις που  εντυπωσιάζουν. Όπως στο ακριτικό Αγαθονήσι, που τα τελευταία χρόνια  διεξάγεται μια ανασκαφή, που εκτός των άλλων δείχνει να έχει μοναδικό μελισσοκομικό ενδιαφέρον.

Η μέλισσα, το μέλι και η μελισσοθεραπεία στις ιερές παραδόσεις

Ρόδος 7ος π.Χ. αιώνας: οι θεές μέλισσες

Της Κατερίνας Καρατάσου. Κτηνιάτρου Ο.Μ.Σ.Ε.

Ως εργάτες της κυψέλης, οι µέλισσες είναι σύμβολο µιας εργατικής και ακµάζουσας κοινότητας που κυβερνάται από τη βασίλισσα μέλισσα. Εύλογα λοιπόν ως σύμβολα χρησιμοποιήθηκαν από βασιλιάδες και αυτοκράτορες, από την αρχαία Αίγυπτο (όπου συνδεόταν με τον Ρα, τον Θεό ήλιο) ως τη Γαλλία του Ναπολέοντα.